خانه / مقالات و پیش نمایش ها / داستان کامل بازی Batman: Arkham City

داستان کامل بازی Batman: Arkham City

 پایگاه بازی ایرانیان : کوییسنی شارپ (Quincy Sharp) پس از جهت دهی این وقایع و با استفاده ابزاری از بدام انداختن جوکر توسط بتمن، در رقابت برای کسب سمت شهردار گاتم پیروز گشت. بتمن برخلاف اطلاع از راز شوم شارپ و مبتلا بودن وی به بیماری روانی، برای جلوگیری از این اتفاق تاثیرگذار در گاتم اقدامی نکرد. با توجه به اینکه نه تیمارستان آرخام و نه زندان دروازه سیاه (Blackgate) – زندان اصلی گاتم – برای نگه داری جنایتکاران و اعمال جنون آمیزشان مستحکم نبود، شارپ قسمت فقیر نشین گاتم را تبدیل به زندانی بزرگ تر کرده است و نام آن را شهر آرخام (AC) نهاده. شهر آرخام تنها بر یک قانون استوار است: “قصد فرار رو از سرت بیرون کن !” (یادآور زندان سونا در فرار از زندان). نصب هیوگو استرنج (Hugo Strange) نیز به عنوان رئیس شهر آرخام، سناریوی شارپ را تکمیل کرده است و برای اجرای تنها قانون شهر آرخام، بهترین تیم امنیتی دنیا، TYGER را اجیر کرده که البته نیم نگاهی نیز به دستگیری بتمن خواهند داشت. با توجه به اینکه همیشه سری داستان های بتمن – چه در سری کتاب های کمیک و چه فیلم و بازی های مبتنی بر داستان های خفاش محبوب DC – داستان هایی شخصیت محور و نمادگرا می باشد، شخصیت پردازی قهرمانان و ضد قهرمانان آن کاری مهم در پیش برد عمق محبوبیت عمومی این سری داشته؛ تا جایی که حتی می توان محبوب ترین ضد قهرمان کتاب های کمیک، جوکر را در دل داستان های خفاش و حتی محبوب تر از خود او یافت. این مهم نتیجه ایست که نه با یک سال یا دو سال که با نزدیک به ۷۰ سال کار بر روی این سری و معرفی شخصیت های کوچک و بزرگ محقق گشته که حتی لیست کردن آنها به چندین و چند صفحه می انجامد. همانطور که گفته شد، بازی های ویدئویی بتمن نیز از این قاعده مستثنی نیستند؛ در ادامه به بررسی و ریشه یابی مهمترین شخصیت ها در شهر آرخام می پردازیم. Batman: قتل پدر و مادر بروس وین (Bruce Wayne) در مقابل دیدگانش در کودکی، بزرگ ترین انگیزه در راستای تبدیل شدن به شوالیه تاریکی برای وی به حساب می آید و از دوران کودکی وی در اندیشه انتقام بوده است؛ انتقامی که در تعاریف ذهنیش، بیشتر نه از نوع شخصی، بلکه جنبه ای فراتر پیدا کرده و در جامعه ای فسادگرا در بطن، به دنبال انتقامی برای تمام اقشار و لایه های جامعه بوده. او که ریشه در خانواده ای ثروتمند دارد، با تلاش هایش کم کم به یکی از ثروتمند ترین اشخاص در شهر گاتم تبدیل شده است.

Batman: Arkham City

او پس از مشاهده قتل پدر و مادرش، عزم خود را جذم می کند و با تمرینات فیزیکی و آماده سازی ذهنش، نگهبان پنهان گاتم باشد. بروس به دلیل ویژگی های روان پریشی و تبدیل شدن به شوالیه تاریکی گاتم، بسیاری از ویژگی های ظاهری و غریزی خفاش را قرض گرفته است. شخصیت نهان وی، او را از برقراری روابط عاطفی، باز نداشته که البته هیچ گاه هم در زندگی شخصی خود و برقراری روابط عاطفی موفق نبوده است. از جولی مدیسن (Julie Madison) تا ویکی ویل (Vicki Vale) که شخصیت های اجتماعی داشته اند تا شخصیت های پنهانی و شبیه به خود بتمن مثل Wonder Woman و ساشا برداو (Sasha Bordeaux)؛ حتی گرایشات وی به شخصیت های نیمه منفی – یا بهتر بگوییم، ضد قهرمان – مانند زن گربه ای و Talia al Ghul نیز انکار ناپذیر بوده است. شخصیت بتمن، برای اولین بار در اواخر دهه ۴۰، توسط باب کین (Bob Kane) و بیل فینگر (Bill Finger) در شماره ۲۷ سری Detective Comics، معرفی شد و خیلی زود جای خود را در دل کمیک دوستان بازی کرد و یک سال بعد، سری کمیک مختص این شخصیت با نام “The Bat-Man” پا به عرصه کتاب های کامیک گذاشت. با توجه به اینکه نسخه Arkham Asylum در بحث شخصیت پردازی عالی عمل نکرده، شخصیت اصلی بازی تنها بتمن است و خبری از بروس وین و بعد شخصی زندگی خفاش نیست – تنها در برخی قسمت ها آن هم به صورت سربسته، محدود و در خدمت داستان اصلی، به ریشه های پیدایش خفاش اشاراتی می شود. ولی در Arkham City، به نظر ابعاد شخصی وی نیز وارد داستان شده و حتی با توجه به اصل حضور زن گربه ای، دیالوگ های بین بتمن و زن گربه ای در نمایش های بازی و ماهیت رابطه بین این دو شخصیت، شاید شاهد عناصری شبه رمانس نیز در داستان بازی باشیم. یکی از مسائل امیدوار کننده، صداپیشگی کوین کانروی (Kevin Conroy) در نقش بتمن است که کسانی که با سری انیمیشن های محبوب و تحسین شده بتمن آشنایی داشته باشند، با صدای وی نیز آشنایی محسوسی خواهند داشت و حتی در AA نیز هر بار که بتمن لب به سخن می گشود، صدای وی به حسی نستالژیک منجر می شد.

Quincy Sharp: شارپ، سرپرست تیمارستان آرخام، طی سه سال گذشته عمر خود را وقف درمان بیماران روانی در تیمارستان آرخام کرده است. او پس از وعده هایی در مورد کاهش جرم و جنایت در گاتم به عنوان شهردار شهر انتخاب شده است. در بازی پیشین پس از کش و قوس های پیرامون این شخصیت و پیدا کردن ۲۳ آیتم “Chronicle of Arkham”، بازیباز به راز عجیب و شکه کننده وی پی می برد. او دچار بیماری روانی اسکیتزوفرنیست و شخصیت دیگر وی، روح آمادئوس آرخام، تاسیس کننده تیمارستان آرخام است. این موضوع به معنی عدم تعادل روحی شارپ و همچنین مشارکت در چندین قتل است. باید دید عکس العمل بتمن در شهر آرخام نسبت به شارپ چیست. وی در یکی از اولین اقدامات اجراییش به عنوان شهردار گاتم، قسمت فقیر نشین شهر را به منظور گسترش تیمارستان آرخام خریداری کرده و شهر آرخام را تاسیس می کند. Hugo Strange: او یکی از دشمنان دیرینه بتمن است و در اولین حضورش در دنیای بتمن، عنوان دانشمندی را یدک می کشید که به دنبال طراحی ماشین ایجاد کننده مه بود تا هر شب از آن استفاده کند و اعضای گروهش بدون فاش شدن هویتشان، به دزدی از بانک بپردازند. او یک بار بتمن را در دام خود گرفتار کرده و به طور کامل از هویت وی آگاه است.

او هنوز هم به دنبال بتمن است و تا کنون بسیاری روش ها از جمله کنترل ذهن را برای به دام انداختن وی امتحان کرده. او تنها به دنبال تصاحب هویت بتمن است. در ویرایش های بعدی، شخصیت او به عنوان روانشناس بتمن مطرح می شود و به همین دلیل است که از شخصیت بتمن مطلع است. هیوگو استرنج حالا از جانب شارپ، عهده دار شهر آرخام شده و با استفاده از این سمت اجرایی، بیش از پیش به هدف دیرینه خود نزدیک شده است. Joker: محبوب و البته مشهورترین Villain سری داستان های بتمن که از بهار سال ۴۰ و در اولین شماره کمیک Batman، به عنوان دشمن اصلی بتمن معرفی شد و همواره نیز به عنوان اصلی ترین دشمن بتمن شناحته می شود. طی چندین دهه حضور در داستان های مختلف، ویژگی های شخصیتی و فلسفه های متفاوتی از شخصیت وی به تصویر کشیده شده. محبوب ترین حضور فیزیکی وی در غالب هیث لجر (Heath Ledger)مرحوم در عنوان سینمایی شوالیه تاریکیِ نولان و اصیل ترین – و نزدیک ترین آن به اصل و ریشه های جوکر – در غالب جک نیکلسون در بتمنِ تیم برتون است. با توجه به سابقه طولانی این شخصیت، داستان های زیادی پیرامون پیدایش وی وجود دارد که شاید در مهمترین آنها، افتادن وی در تانکری از زائدات شیمیایی را دلیل اصلی تغییرات ظاهری – سفید شدن پوست، سبز شدن موها و قرمز شدن لب ها – و همچنین تاثیرات عمیق در روح و روان وی دانسته باشند. البته قبل از این اتفاق نیز جوکر شخصیت مثبت و سربه راهی نداشته و با لقب Red Hood به خرده جرایمی مثل دزدی از شرکتی که در آن به عنوان مهندس شیمی استخدام شده بود، مشغول بود و کم کم به سردسته گروهی گانگستری تبدیل می شود. جوکر، بسیار باهوش است و در عمق روح بیمار وی حس شوخ طبعی سادیسم واری به چشم می خورد. جوکر در زندگی شخصی بتمن، مسبب اتفاقات تراژیک بسیاری بوده که مهم ترین آنها فلج شدن باربارا گوردن (ملقب به زن خفاشی) و مرگ جیسون تاد (رابین دوم) بوده است. به همین دلیل همیشه رویارویی وی با بتمن، ماهیتی فراتر از ظاهرش به خود می گیرد. گویا جوکر از تاثیرات داروی مخرب Titan جان سالم بدر برده و در شهر آرخام حضور خواهد داشت. ولی با توجه به تاثیرات این دارو، به نظر دیگر خبری از آن جوکر پر تحرک گذشته نیست و او بیشتر نقشه های خود را از دور رهبری می کند. ولی با همه این اوصاف باز هم جوکر از مهم ترین دشمنان بتمن خواهد بود. Two Face: شوالیه سفید شهر، هاروی دنت (Harvey Dent) زمانی یکی از متحدان بتمن، وکیل قابل احترام و چهره مردمی شهر گاتم بود، ولی همه چیز بعد از اتفاقی که برای صورتش افتاد تغییر می کند. یکی از جنایتکاران، روی یک طرف صورت وی اسید پاشید و بعد از آن دچار اختلالات روانی و اسکیتزوفرنی شد و خود را “دو چهره” نامید. تصمیمات مهم (به خصوص موقعیت های مرگ و زندگی) خود را به وسیله سکه معروفش انجام می دهد. سکه ای که هر دو طرف آن شیر است که در یک طرف آن صورتی سالم حکاکی شده و طرف دیگر آن همان صورتیست که خراشیده شده است.

پس از دستگیری وی و انتقال به تیمارستان آرخام، تلاش دکتران برای جدا کردن شخصیت وی از سکه اش – که شاید بوسیله ی آن بیماری روانی وی درمان شود – بی نتیجه ماند، ولی پس از اتفاقاتی، بتمن سکه را به او بر می گرداند و [برای قرار دادن وی در موقعیت احساسی] به او می گوید که با این سکه در مورد زندگی وی تصمیم بگیرد، که پس از انداختن سکه، Two Face به بتمن می گوید که خوش شانس است و می تواند برود، ولی بعد از رفتن بتمن، مشخص می شود که طرف خراشیده سکه آمده بود و Two Face می گوید که تصمیم وی برای زنده ماندن بتمن دروغ ۱۳ بوده است! شخصیت مرد دو چهره، توسط باب کین و بیل فینگر برای اولین بار در شماره ۶۶ کامیک DC با نام هاروی کنت معرفی شد و سپس در شماره های بعدی نام او به هاروی دنت تغییر یافت. او در AA، حضور نداشت ولی در AC یکی از دشمنان اصلی بتمن محسوب می شود. مرد دو چهره با هدف کسب احترام بیشتر، در قسمتی از شهر آرخام فعالیت می کند و در یکی از نمایش های بازی نیز در مورد زندگی زن گربه ای با سکه اش تصمیم می گیرد و می خواهد برای کسب احترام بیشتر بین زندانیان، او را در تانکر اسید بیندازد که بتمن سر می رسد و او را نجات می دهد. تروی برکر (Troy Baker) در شهر آرخام، صدای خود را به مرد دو چهره قرض خواهد داد. Penguin: پنگوئن (اسوالد چسترفیلد کُبلپات – Oswald Chesterfield Cobblepot) یکی از دشمنان دیرینه و پایدار بتمن (پایدار از این لحاظ که همه دشمنان بتمن طی چندین سالی که از حضورشان برای اولین بار در کمیک DC می گذرد دچار تغییرات عمده ای شده اند ولی پنگوئن کمتر از ریشه های خود فاصله گرفته) که برای اولین بار در شماره ۵۸ کمیک DC در سال ۱۹۴۱ پا به دنیای داستان های کمیک گذاشت. پنگوئن، مردی فربه و کوتاه قد است و همه وی را با چتر مدرنش می شناسند. او خود را “جنتلمنی از جنس جنایت” نامیده است. تجارت وی با کِلاب شبانه ای که دارد، پوششی برای جنایت های زیرزمینی وی بوجود می آورد. پنگوئن به هیچ بیماری روانی مبتلا نیست و تمام فعالیت هایش نتیجه کنترل وی بر افکارش است. بتمن نیز از وی به عنوان منبع اطلاعاتی خود استفاده می کند و مجبور است او را تحمل کند. پنگوئن در نسخه تیمارستان آرخام حضور نداشت ولی بیوگرافی وی در صورت اسکن چترهای وی در عمارت آرخام به صورت آیتمی unlockable، وجود داشت. حضور این شخصیت در شهر آرخام به عنوان یکی از villainـها تایید شده و صداگذاری وی به عهده نولان نورث (Nolan North) خواهد بود. ظاهر وی در این بازی بازبینی و اصلاح شده و دیگر خبری از ظاهر پنگون وار وی مثل انگشتان به هم چسبیده و سبک راه رفتنش نیست. کِلاب Iceberg Lounge او در تریلرهای به نمایش در آمده از بازی به چشم می خورد. هدف و نقش وی در داستان و گیم پلی بازی هنوز مشخص نیست. Riddler: برای ثابت کردن برتری هوشش نسبت به پلیس و بتمن، در جنایاتی که انجام می دهد، معماها و پازل های پیچیده ای را طراحی می کند؛ به همین دلیل است که کارهایی که انجام می دهد به نوعی شاخص است و به شدت جلب توجه می کند. معمولاً کتی سبز رنگ، کلاهی سبز یا مشکی به تن دارد و علامت خاص وی، علامت سوالیست که روی کتش حک شده.

بر خلاف دیگر دشمنان بتمن، او دچار بیماری روانی نیست و تنها به دلیل غرور بیش از حد و اندازه، در پی بروز دادن ضریب هوشی بالای خود است، به همین دلیل طعمه های خود را با دستان خود نمی کشد و با تله های مرگ باری که طراحی می کند، در پی محک زدن هوش طعمه های خود است. Edward Nygma در دوران کودکی پس از صحبت های معلمش در مورد برگذاری مسابقه حل پازل، شبانه به صورت مخفی وارد مدرسه شده و پازل معلم خود را از کشوی میزش در می آورد و تا نزدیکی های صبح به تمرین آن می پردازد تا بتواند آن را در کمتر از یک دقیقه حل کند. کم کم همه نوع معما و پازل هایی که بدست می آورد را حل کرده و به خدمت شرکت برگذاری فستیوال پازل در می آید و با پازل های سختی که طراحی می کند، پول خوبی بدست می آورد؛ تا زمانی که به فکر تقابل هوشی با “بزرگترین کارآگاه دنیا”، خفاش داستان ما می افتد … در AA، مرد معمایی نقش کمرنگی در داستان و گیم پلی بازی داشت و بخش فرعی بازی در تعامل با معماهای جنون آمیز Riddler در جریان بود. ولی در AC، نقش وی بسیار پررنگ تر شده و بتمن باید از جنایات وی که از نظر خود او بهای هوش بسیار بالایش و از بخت بد طعمه های وی، هوش پایین آنها بوده، جلوگیری کند، به ساختمان های مورد نظر مرد معمایی برود، نقش خفاش آزمایشگاهی او را بازی کند تا جان انسان های بیگناه را نجات دهد و … . گفتنیست، مدیر community استودیوی Rocksteady، وجود ۴۳۶ تروفی مربوط به Riddler را برای بازی تایید کرده است. Catwoman: سلینا کایل (Selina Kyle) برای اولین بار در شماره نخست کمیک بتمن ظاهر شد که با نام “The Cat” شناخته می شد. از همان ابتدا و در تقابل های اولیه او با بتمن، هر دو درگیر رابطه ای پیچیده شدند. در شماره ۶۲ـی کمیک بتمن، به نحوه پیدایش شخصیت گربه گرای وی پرداخته شد. محوریت شخصیت وی طی گذشت زمان دچار تغییراتی اساسی شده است، به طوری که ساختار شخصیتی وی، طی دهه ۷۰ تا ۹۰، از یک villain، بیشتر شکل و شمایلی ضدقهرمانانه به خود می گیرد.

سلینا در خدمت شرکتی هواپیمایی و به عنوان یک مهماندار هواپیما زندگی عادی خود را دارد ولی پس از ضربه ای که طی حادثه سقوط هواپیما به سرش وارد می شود، در نهایت جان سالم به در می برد. پس از آن، گرایشات سلینا به جرم و جنایت در قالب شخصیت گربه محورش و همچنین علاقه ای که به جواهرالات دارد، وی را به دزدی سوق می دهد. زن گربه ای یکی از شخصیت های تاثیرگذار در شهر آرخام خواهد بود که البته شاید نتوان نام دشمن را به زن گربه ای نسبت داد ولی با توجه به دزدی های اشیاء گران قیمت، تا حدودی در جبهه مخالف بتمن قرار می گبرد، ولی همیشه به دلیل حضور وی در داستان و هم سو شدن منافعش با بتمن، این دو شخصیت را در یک جبهه قرار می دهند، اما تفاوت در ریشه انگیزه های آنها، در نهایت مشی رفتاری و هدف آنها را از یکدیگر جدا می کند. رابطه پیچیده بتمن و زن گربه ای: بتمن با هر یک از شخصیت های موجود در سری کمیک های بتمن، رابطه خاصی برقرار می کند؛ رابطه ای پیچیده. برای مثال رابطه بتمن با جوکر یا مرد دو چهره یا هر کدام از Super-Villainـهای سری بتمن به شکلی خاص و منحصر به فرد رقم می خورد. این ویژگی تنها در مورد شخصیت های منفی صادق نیست و می توان ماهیت خاص روابط بتمن را حتی در ظاهر روابط دوستانه و عاطفی وی نیز به وضوح دید. یکی از جالب ترین روابط بتمن که ریشه در دوران آغازین این سری کمیک محبوب دارد، رابطه وی با زن گربه ایست. وقتی بتمن را زیر نقاب سیاه و در حال مبارزه با چهره تاریک گاتم می بینیم، شاید فراموش کنیم که بروس نیز مانند انسان های دیگر درد را احساس می کند، می ترسد و حتی عاشق می شود. بروس با اینکه می داند زن گربه ای شخصیتی روراست نیست و شاید حتی علاوه بر ظاهرش، باطنی فریبنده داشته باشد، باز هم از توجیه خود برای تلاش در راستای تغییر رفتار خودسرانه (و گربه صفتانه) زن گربه ای دست بردار نیست. کارگردان بازی، Sefton Hill در این باره می گوید: “بتمن به دنبال {بیدار کردن} ویژگی های مثبت افراد است که زن گربه ای را نیز شامل می شود. او به زن گربه ای علاقه دارد و در عین حال از قسمت های تاریک شخصیت وی نیز مطلع است.” زن گربه ای باعث می شود بتمن مانند بچه های مدرسه ای که درگیر روابط عاشقانه می شوند، هر کاری که از او می بیند را فراموش و او را ببخشد و این ویژگی چیزیست که شخصیت بتمن را باورپذیر می کند، اتفاقاتی که می تواند برای هر کسی پیش بیاید. و این خصوصیت یکی از معدود چیزهایی بود که فقدان آن در نسخه تیمارستان آرخام به وضوح دیده می شد. شخصیت هایی که معرفی شدند مهم ترین شخصیت های بازی بودند که مستقیماً در گیم پلی و داستان تاثیر گذار هستند.

در این بین باید به دیگر شخصیت های بازی نیز اشاره کرد. بَن (Ban) – که شهرت وی به خاطر شکستن کمر بتمن است و جالب است بدانید که اینبار یکی از متحدان بتمن است – آلفرد (نزدیک ترین دوست بتمن)، کمیسر گوردن، Mr. Freeze، هارلی کویین، Killer Croc، Calender Man، Victor Zsasz، Solomon Grundy، Black Mask و Poisen Ivy از دیگر شخصیت های حاضر در بازی هستند که حضور آنها در بازی تایید شده است. DC در تاریخ ۹ـم فبریه امسال خبر از انتشار کمیک بوک (البته مینی سری) شهر آرخام به قلم Paul Dini، نویسنده AA داد. این کمیک بوک، شامل پنج قسمت می شد که اتشار آن در تاریخ یازدهم می شروع و در پنجم آگوست به پایان رسید. داستان این مینی سری در واقع پوشش وقایعی بود که تیمارستان آرخام را به شهر آرخام متصل می کرد. چیزی که از نمایش های اولیه و صحبت های سازندگان شهر آرخام منحصر به فرد جلوه می کرد، عظمت و بزرگی این شهر بود، تا جایی که گفته شده مساحت شهر پنج برابر تیمارستان آرخام است.

دیگر از محیط های بسته و اتمسفر گرفته بازی پیشین خبری نیست و به جای آن، تزریق مایه های شبه Sandbox به بازی و با وجود ابزار مدرن بتمن که در اختیار بازیباز قرار می گیرد، آزادی عمل بیشتری چاشنی کار شده است. البته به نظر می رسد که همه محیط های شهر در ابتدا باز نخواهند بود و آزادی بازیباز تا جایست که به پیکره گیم پلی و داستان بازی آسیبی وارد نکند. در راستای محوریت عظمت دنیای بازی، جستوجو در محیط های بزرگ تر شهر آرخام نیز امکان پذیر گشته. مکانیزم free-flow در مبارزات بازی پیشین، از ویژگی های تحسین شده و الهام بخش AA بود که پس از واکنش های مثبت بازیبازها و منتقدان، Rocksteady از ایجاد تغییر اساسی در آن پرهیز کرده و بیشتر به سمت تکامل آن قدم برداشته و با توجه به دو برابر شدن حرکات و انیمیشن های بتمن، علاوه بر بالا بردن انعطاف پذیری حرکات وی، عدم گره خوردن مبارزات در حرکاتی یکنواخت را موجب می شود؛ البته از مشکلات بازی پیشین، غیر طبیعی بودن حرکات بتمن بود و با اینکه هنوز پابرجاست ولی تا حدودی کمتر به چشم میاید، به خصوص که تعداد دشمنان بتمن در هر رویایی به نسبت ۱۲ نفر در بازی پیشین، به ۲۷ نفر افزایش پیدا کرده که خارق العاده به نظر می رسد. همان طور که گفته شد، اصل مایه های مکانیزم مبارزات بازی پیشین، در AC نیز محوریت خود را از دست نداده و با توجه به ارتقاء هوش مصنوعی، دشمنان ممکن است به طور دسته جمعی در زمان واحد، به شما حمله کنند و این به معنی اضافه شدن قابلیت هایی نظیر counterـهای دو نفره و حملات سه نفره و حتی ترکیب gadgetـهای مدرن بتمن با حرکات بتمن وار وی در مبارزات نظیر استفاده از بترنگ (یا همان بومرنگ مخصوص بتمن) و یا ژن منفجر شونده در هنگام پریدن از روی دشمن، عمق مبارزات را بیشتر و حس بتمن بودن را به خوبی به بازیباز انتقال میدهد. یکی از شاخصه های سری داستان های بتمن، gadget یا ابزار کارآمد وی است که به شکل جداناپذیری، در تعاریف و ریشه های سری داستان های بتمن جای گرفته. همیشه در دنیای بازی های ویدئویی عادت داریم طبق فرمول های خاص و کلیشه ای که سازندگان در پیش می گیرند، با عرضه نسخه جدید هر IP، شخصیت اصلی تمام قابلیت های بازی قبل را فراموش می کند اما در این بازی، با ورود به شهر آرخام و به لطف تصمیم هوشمندانه سازندگان بازی، به gadgetـهای بتمن از بازی نخست دسترسی خواهید داشت و در طول گیم پلی بازی، با ابزار جدید وی آشنا خواهید شد. gadgetـهای بازی نخست که از ابتدای AC در اختیار بازیباز قرار می گیرد، از قرار زیر است: * Grapnel Gun (تفنگ پرتاب کننده قلاب): که قابلیت جدیدی نیز مثل brake و boost در حین استفاده، به آن اضافه شده است. همچنین قابلیت کارآمدی نیز با نام “boost grapple” با استفاده از آن در اختیار بتمن قرار خواهد گرفت که طی آن با نیروی وارده به بتمن، وی می تواند پرش بلندی در هوا داشته باشد. * Batrang (بومرنگ مخصوص بتمن): استفاده از بترنگ در AA، به گیج کردن دشمنان، فعال کردن دکمه ای خارج از دسترس و پاره کردن طناب های متصل به سقف خلاصه می شد، ولی در AC، قابلیت کنترل بترنگ به سبک glaive بازی Dark Sector، می تواند با تزریق عناصر جدید (حتی پلتفورمر) و استفاده در مبارزات، تنوع قابل توجهی در گیم پلی ایجاد کند. * Line Launcher: برای جابجایی های عموماً افقی که به نظر تغییر خاصی به نسبت قبل نداشته، تنها می توان انتظار داشت که استفاده Line Launcher و Grapnel Gun به شکلی متوالی امکان پذیر باشد. * Batclaw: که برای گرفتن دشمنان و اشیاء در بازی اول استفاده می شد و در این بازی نیز وجود خواهد داشت. * Explosive Gel (ژل منفجر شونده): ژل منفجر شونده، در بازی نخست روی سطوح اسپری و با استفاده از ریمت منفجر می شد. در AC به نظر قابلیت های جدیدی برای آن وجود خواهد داشت که استفاده از آن در مبارزات یکی از آنهاست. * Cryptographic Sequencer V2: ورژن دوم Cryptographic Sequencer در بازی نخست که برای از کار انداختن قفل های الکتریکی بوسیله ایجاد فراکانسی در طول موج مشخص استفاده می شد. چهار gadget جدید نیز برای AC تایید شده که به نظر با پیشروی در بازی در اختیار بازیباز قرار خواهد گرفت: * Smoke Bombs: بمب های دودزا برای گیح کردن دشمنان مورد استفاده قرار خواهد گرفت و همچنین راهی برای فرار بتمن در صورت پرهیز از رویارویی با دشمنان فراهم خواهد کرد. * R.E.C Gun: اسلحه ای شبیه به شاتگان، با قابلیت و ویژگی های مشابه که بتمن گلوله هایش را با گلوله های بی حس کننده جایگزین کرده و بوسیله آن دشمنان را گیج و سپس حمله نهایی را انجام می دهد. * Broadcast Analyzer: با این وسیله پل ارتباطی بتمن با پلیس برقرار خواهد شد. Broadcast Analyzer، قابلیت شنود ایستگاه های رادیویی و گفت گوهای پلیس را برای بتمن فراهم خواهد کرد.

* Ultra Sonic Emitter: ساتع کننده امواج صوتی و در نتیجه فراخواندن دسته ای خفاش. ماموریت های جانبی بازی نیز در قالب تماس های Zsasz با بتمن شکل می گیرد، ولی تاکنون از کم و کیف انجام آنها اطلاعاتی منتشر نشده. همچنین تروفی های Riddler نیز در قالب آیتم هایی ماموریت محور و معماوار مرد معمایی، قابل جمع آوری خواهد بود. اگر AA را بازی کرده باشید، حتماً با Detective Mode یا DM آشنا هستید؛ حالتی که بتمن می توانست تمامی مسیرها، دشمنان و حتی پشت دیوارها را ببیند که با توجه به ماهیت آن، علاوه بر تلقین افکاری شبه نئویی (و نه مدرن) به بازیباز، موجب راحت تر شدن بازی و دردسرهای Rocksteady با بازی شده بود. هر چند تاحدودی ماهیت DM در شهر آرخام تحت تاثیر تغییر کلی قرار نگرفته، ولی محدود کردن این حالت تنها به تشخیص دشمنان و مکان آنها (چیزی شبیه به راداری پیشرفته)، نتیجه ای جز ترغیب بازیباز به استفاده از این حالت در موارد خاص و تنها برای شناسی و مکان آنها نخواهد داشت و علاوه بر آن، مشکلات سازندگان با مرکزیت این حالت در گیم پلی بازی نخست و عدم دنبال کردن بازی در حالت بصری معمولی تا حدودی حل خواهد شد. علاوه بر تمامی این موارد، حضور زن گربه ای و رابین به عنوان شخصیت قابل بازی، AC را به عنوانی منحصر به فرد برای دوستداران بتمن تبدیل می کند. طبق اطلاعات منتشر شده از بازی، زن گربه ای خط داستانی مختص خود را دارد؛ البته داستان وی تاثیرپذیر از داستان اصلی و به نوعی زیر مجموعه آن است و همچنین در قسمت هایی از بازی بتمن را برای انجام ماموریت هایش کمک می کند. سیستم مبارزات زن گربه ای بیشتر جلوه حرکات آکروباتیک به خود گرفته و تمرکز حرکات وی، در استفاده از شلاق و Bolas (شلاقی که سه سر دارد و هر سر آن به سه گوی فلزی متصل است) خلاصه شده. با توجه به گرایشات اخلاق محور بتمن در دیدگاه هایش و پایبند بودن به قوانین خاص خود، حضور زن گربه ای می توانست مرحمی بر زخم بازیبازها باشد و با توجه به شخصیت تاریک تر او، شاهد قهرمانی خاکستری و متناسب با درجه سنی این بازی باشیم؛ البته تا حدودی نیز این چنین است ولی باز هم زن گربه ای زیاد از قوانین شخصی بتمن فاصله نگرفته و در طول روند بازی شاهد عنصر خشن و M گونه ای نخواهیم بود (متاسفانه). همچنین سازندگان بازی، برای ایجاد تعادل در روند کلی گیم پلی، قابلیتی شبیه به DM، با نام Thief Vision برای زن گربه ای تعبیه کردند که با استفاده از آن، این شخصیت می تواند مکان اشیاء گران قیمت باس های بازی را شناسایی کند. او همچنین در challengeـهای AC قابل بازی خواهد بود. رابین نیز تنها در challengeـها قابل بازی خواهد بود (البته تنها در نسخه پیش خرید شده از Best Game). شخصیت رابین، gadgetـها و شیوه مبارزه خاص خود را خواهد داشت.

شهر آرخام نیز به مانند بازی پیشین، شامل بخش Challenge Room خواهد شد و این بار بیش از چهارصد challenge، برای بازی طراحی شده. مدهای Stealth، Speed و Predator برای این بخش تایید شده و همچنین ۲ مد جدید Black Mask Hideout و Freight Train Escape نیز تنها برای شخصیت رابین در بازی تایید شده است. با توجه به اینکه هر یک از قسمت های شهر آرخام به دست یکی از شخصیت های منفی کنترل خواهد شد، ظاهر هر قسمت با توجه به شخصیت فرمانده اش تغییر خواهد کرد؛ برای مثال منطقه تحت کنترل جوکر پر است از گرافیتی های سبز رنگ بر روی دیوار و افراد تحت فرمان وی نیز ظاهری دلقک مانند خواهند داشت، یا منطقه تحت کنترل پنگوئن که ظاهری برفی خواهد داشت. گویا موتور ورژن سوم Unreal اپیک برخلاف نامش به شدت به واقعیت تبدیل شده و قصد پیوستن به تاریخ را ندارد. هنوز هم بخش اعظمی از بازی های عرضه شده در این نسل، از کدهای پایه این موتور استفاده می کنند. شهر آرخام نیز همانند تیمارستانش از این موتور بهره گرفته و باز هم رنگ آمیزی بی روح و مرده بازی حداقل بنده را بشدت آزار می دهد.

هر چند با توجه به نمایش های بازی، این رنگ آمیزی با اتمسفر و چهره تاریک شهر آرخام همخوانی دارد ولی پس از مدتی، خواه ناخواه حس دلزدگی به بازیباز القاء می شود. حتی در بخش مربوط به Poison Ivy در بازی پیشین که با توجه به شخصیت پردازی وی باید به شکل نسبی، رنگ و لعابی زنده تر به خود بگیرد، این مشکل بیشتر جلب توجه می کرد. جلوه های بصری بازی، پیشرفت های بسیاری کرده، اما شاید مهمترین آنها پشتیبانی بازی از قابلیت ۳D Stereoscopic باشد که دارندگان X360 و PS3 برای استفاده از این قابلیت، به نمایشگر و عینک سه بعدی، و دارندگان PC علاوه بر این، به کارت های پشتیبان قابلیت ۳D Vision نیز نیاز خواهند داشت. با وجود بیش از بیست و پنج AI فعال در بعضی صحنه ها و عدم افت محسوس فریم باید به سازندگان آفرین گفت؛ هر چند برای اظهار نظر قطعی در این مورد باید تا انتشار بازی منتظر ماند. با ارتقاء ابعاد مختلف موتور Unreal به کار رفته در بازی پیشین، شهر آرخام دیدنی تر از قبل نیز شده. یکی از تاثیر گذارترین پیشرفت های بازی در بخش بصری، افزایش میدان دید است که با وجود دنیایی باز، سبب ایجاد تاثیری مثبت و انکار ناپذیری حتی در گیم پلی بازی خواهد شد، به خصوص که وجود نقش خفاش در آسمان، در بازی به عنوان نشان دهنده ماموریت های بازی خواهد بود. سیستم نورپردازی بازی نیز پیشرفت های زیادی کرده و بسیاز پویاتر به نظر می رسد. یکی از مشکلات بازی، انیمیشن های حرکات یکپارچه و کمبو محور بتمن است که تا حدودی مصنوعی به نظر میرسد و موشن کپچر این حرکات نقص هایی در یکپارچگی آنها بوجود آورده است که به وضوح در بازی نخست نیز دیده می شد. بخش صداگذازی و موزیک نیز به نظر در سطح دیگر ابعاد بازی خواهد بود. استفاده از صداگذارانی چون کوین کانروی به عنوان بتمن و نولان نورث در نقش Pinguin و …، نوید صداگذاری بسیار خوب شخصیت ها را می دهد. موزیک بازی نیز توسط Ron Fish و Nick Arundel، آهنگ سازان AA ساخته خواهد شد. با توجه به اهرم فشار ناشران در تبدیل فیلم/کمیک بوک به بازی، ظهور عناوین موفقی چون بتمن در صنعت بازی واقعاً تعجب برانگیز و البته خوشحال کننده است. در این بین محبوبیت و موفقیت AA، فارغ از انتخاب خط داستانی مناسب و هماهنگ با یک محصول سرگرمی هنر هشتم نبوده؛ داستانی منعطف که سازندگان قادر به گسترش آن هستند. در پایان باید گفت شهر آرخام تمام چیزهایی که می توان از یک عنوان مبتنی بر سری بتمن طلب کرد را داراست.

جمع بندی این بازی :
رتبه
۹۰٫۷۹%

رتبه در میان تمام بازی ها : ۲۶۶
رتبه در میان بازی های کامپیوتر : ۵۵
رتبه در میان بازی های سال ۲۰۱۱ : ۱۸
رتبه در میان بازی های کامپیوتر سال ۲۰۱۱ : ۴

درباره علی سودمند

بازی و سرگرمی را همیشه نمیتوان وقت تلف کردن نامید ، بلکه با بازی می توان فرهنگ جامعه ای را عوض کرد یا اینکه امید را به مردمی باز گرداند. کودک با بازی و سرگرمی بزرگ می شود و شخصیتش پدیدار می گردد.

یک نظر

  1. در مورد رابطه ی بتمن با واندر وومن چی میدونید؟

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

20 + 5 =