خانه / مقالات و پیش نمایش ها / نقد و بررسی بازی Splinter Cell: Blacklist به همراه جدید ترین تصاویر

نقد و بررسی بازی Splinter Cell: Blacklist به همراه جدید ترین تصاویر

پایگاه بازی ایرانیان : 

مجموعه بازی های Splinter Cell از آن دسته عناوینی هستند که با وجود سابقه درخشان و کارنامه مورد قبولی که تا کنون ارائه داده اند، توانسته اند نظرات بسیاری را جلب کنند. تا به حال نسخه های متفاوتی از این مجموعه منتشر شده که هر کدام باعث پیشرفت بازی های اکشن مخفی-کاری شده اند. ۴ قسمت از این مجموعه، همگی یک تیراندازی مخفی-کاری محض بودند که المان های اکشن بازی را نادیده گرفته بودند، اما با گذشت زمان، این روند تغییر کرده و مقدار بیشتری اکشن چاشنی کار شد و در آخرین نسخه منتشر شده از این سری یعنی Conviction شاهد بودیم که به صورت جدی به المان های کلیدی یک اکشن تمام عیار پرداخته شده بود.

Splinter Cell : Blacklist

پس از یک غیبت چند ساله، بالاخره Ubisoft در E3 سال گذشته پرده از جدیدترین نسخه این سری برداشت و آن را با عنوان Blacklist رونمایی کرد. عنوان مورد نظر، دارای ویژگی های خاصی است که به نوعی ادامه دهنده مسیر نسخه قبلی است. اکثر سازندگان در انتهای هر نسل، به دنبال تغییر دادن انگیزه های موجود برای کشاندن قهرمان های خود به میدان هستند. این امر را در آخرین نسخه از سری Hitman هم شاهد بودیم. در Blacklist هم تقریباً چنین اتفاقی افتاده است. اینبار سم فیشر (Sam Fisher) که بسیار باتجربه و حرفه ای تر از سابق به نظر می رسد، با انگیزه های به مراتب متفاوتی از آن چه در او سراغ داشتیم به این نسخه پا گذاشته است.

Splinter Cell : Blacklist

در گذشته انگیزه های شخصی برای سم مهمترین بخش کار به حساب می آمده، اما اینبار دیگر با آن قهرمان نترس که بی مهابا دست به انجام عملیات های غیر ممکن می زد، طرف نیستیم. Blacklist روایتگر وقایع ۶ ماه پس از Conviction است. یعنی دوره سلطه آمریکا بر سایر کشورهای جهان که نیروی نظامی آمریکا حاکم بیش از نصف دنیا است. برخی کشورها با این موضوع کنار آمده و طبیعتاً برخی کشورها نیز با این سلطه مقابله می کنند. در این بین، برخی از کشورهای خاورمیانه به دنبال هدفی واحدی هستند و آن، بیرون راندن آمریکایی ها از خاک کشورشان است. در همین راستا، عهدنامه ای بین این کشورها نوشته می شود که آن ها را برای رسیدن به این هدف یکپارچه کند.

مفاد این عهدنامه (مختصات بخش هایی از خاک کشور آمریکا که قرار است مورد هجوم قرار گیرند) تمام آن چیزی است که شما در این نسخه به دنبالش هستید. این مناطق به طوری انتخاب شده اند که بیشترین خسارات ممکن را بر تشکیلات نظامی آمریکا وارد کنند. به همین دلیل در یک لیست محرمانه نوشته شده و نگهداری می شوند. این همان Blacklist است که به دنبالش هستید. همانطور که می بینید، از نظر داستانی با عنوانی پرمحتوی مواجه نیستیم. بارها تجربه مبارزه با تروریسم جهانی که اغلب از میان یکی از کشورهای خاورمیانه انتخاب می شوند را در غالب یک نیروی برجسته آمریکایی داشته ایم.

Splinter Cell : Blacklist

نقش سم فیشر در این ماجرا سرکردگی گروهی به نام ستون چهارم است که افراد آن از واحدهای مختلف امنیتی ایالات متحده گرد هم آمده اند. این گروه وظیفه دارند تا هر گونه خطر احتمالی از طرف کشورهای طرف جنگ را خنثی سازند و لیست سیاهی که مربوط به اولتیماتوم این کشورها می شود را بیابند. داستان بازی چگونگی رسیدن به این لیست را توسط سم فیشر شرح می دهد که متأسفانه باید گفت بسیار سطحی یا آبکی است. تنها نقطه عطف داستان همان محتویات لیست سیاهی خواهد بود که آن هم فاش خواهد شد. گیم پلی این نسخه بسیار جذاب به نظر می رسد. نرم بودن حرکات سم و سیال بودن اکشن های بازی بیش از هر چیز دیگری به چشم می آید.

هسته و ساختار گیم پلی همان چیزی است که در Conviction دیدیم، اما این امر به آن معنا نیست که هیچگونه پیشرفتی حاصل نشده باشد. همانطور که گفتیم، وجود المان های یک اکشن تمام عیار بیش از هر نسخه دیگری خود را در Blacklist نشان می دهد. متأسفانه هر چه به قسمت اکشن بازی بها داده شده، در عوض از بخش های مثبت مخفی-کاری فاکتور گرفته شده است. گرایش بازی به سمت و سوی اکشن شدن، باعث شده تا میلی به انجام حرکات مخفیانه نداشته باشید. بسیاری از مکانیزم های جالب و آشنای سری مانند نشانه گذاری و اجرا (Mark and Execute) در بازی جدید بصورت کامل تری وجود دارند.

Splinter Cell : Blacklist

در آخر : 

Ubisoft Toronto از Unreal Engine 2.5 برای ساخت Blacklist استفاده کرده است. در رابطه با صداگذاری، نکته ای که بیش از هر چیز به نظر می رسد، استفاده از زبان فارسی در بازی است که نسبتاً ضعیف کار شده است. به دلیل تجربه های متفاوت عناوین بزرگ دیگر در این بخش، از صداگذاری انتظار بیشتری می رود. نکته مهم دیگر، عوض شدن صداپیشه سم است که از مایکل آیرونساید (Michael Ironside) به اریک جانسون (Eric Johnson) تغییر یافته است. در آخر می توان گفت که حتی مجموعه Splinter Cell هم از اصل و ریشه های کلاسیک خود فاصله گرفته است. اکنون این فاصله ها با آمدن نسخه جدید به اوج خواهد رسید، اما عنوان مورد نظر، یک بازی اکشن مناسب است که حتی می تواند برای طرفداران قدیمی سری هم جذاب باشد.

Splinter Cell: Blacklist

درباره علی سودمند

بازی و سرگرمی را همیشه نمیتوان وقت تلف کردن نامید ، بلکه با بازی می توان فرهنگ جامعه ای را عوض کرد یا اینکه امید را به مردمی باز گرداند. کودک با بازی و سرگرمی بزرگ می شود و شخصیتش پدیدار می گردد.

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

چهار × چهار =